Vacatures

Om de plannen die we ontwikkelen concretere vormen aan te laten nemen zijn er een aantal taken waar we hulp bij kunnen gebruiken.
Dat omschrijven we in de vorm van vacatures.
Alhier kun je vinden wat en wie we zoeken. Reageer vooral als je iemand bent of kent die zo'n taak vervullen kan.
Voorlopig onbezoldigd, op vrijwillige basis, want we hebben natuurlijk een fondsenwerver nodig!
Het pand waar alles plaats zal gaan vinden (en het terrein eromheen) zal in bezit van de (nog op te richten) stichting komen, opdat er een centraal orgaan is waar alle toekomstige bewoners individueel van kunnen huren.


1. Fondsenwerver
Iemand met een creatieve geest die op eigenzinnige wijze fondsen weet aan te boren die gelden beschikbaar willen stellen, danwel giften willen schenken.
Taken:
- contacten leggen en onderhouden met investeerders in sociaal vastgoed
- contacten leggen en onderhouden met fondsen die investeren in vastgoed
- creatieve vormen bedenken om particuliere gelden te werven
- in staat tot het organiseren van subsidie


2.  Publicitaire duizendpoot
Iemand met een vlotte pen en een nuttig netwerk. In staat tot zelfstandig werken in teamverband.
Taken:
- persberichten schrijven en onder de aandacht van de pers brengen
- publiciteit uitlokken via social media
- contact onderhouden met de (groeiende) achterban
- toekomstige bewoners interesseren  (doelgroep gericht benaderen)


3. Juridisch deskundige
Iemand met kennis van wet- en regelgeving op het gebied van bestemmingsplannen en woonvormen, herbestemming en overige haken en ogen in het vastgoedgebeuren.
Taken:
- informatie up to date houden over huidige wet- en regelgeving
- alle uitvoerende taken die nodig zijn om het project binnen geldende wet- en regelgeving te realiseren
- heldere communicatie bieden over wet- en regelgeving


4. Bouwkundige
Iemand die panden kan beoordelen op bruikbaarheid en mogelijkheden tot herbestemming of andersoortige aanpassingen.
Taken:
- meekijken bij panden die geschikt zouden kunnen zijn, om geschiktheid mede te bepalen
- adviseren aangaande noodzakelijke aanpassingen en de mogelijkheden daartoe
- leiding geven aan het geschikt maken van het nader te bepalen object

Over eigen regie, activering, tempo en meer van die dingen

We leven in een maatschappij waar je pas meetelt als je meedoet.

In die maatschappij leven mensen die niet meedoen. Simpelweg omdat het tempo van deze maatschappij hen niet past. Of omdat ze de bezigheden die deze maatschappij normaal acht zelf niet ambiëren.
Niet iedereen is dol op sport. Niet iedereen houdt van massabijeenkomsten. Niet iedereen werkt op een vaste werkplek. Niet iedereen is onderdeel van een (groot) sociaal netwerk.

Mensen die op hun eigen manier regie over hun eigen leven voeren vallen vaak buiten gangbare regelgeving, die, vreemd genoeg, juist bedacht is voor hen die niet binnen de gebruikelijke patronen van gezond van lijf en leden en zelfvoorzienend in een baan of opleiding hun levensdagen slijten.

Voor meer en meer mensen voldoen de gebruikelijke oplossingen niet.
Het zijn namelijk niet allemaal gebruikelijke zaken waar mensen tegenaan kunnen lopen.
Of juist heel gebruikelijke zaken, maar onherkenbaar als gebruikelijk, omdat de welbespraaktheid een rookgordijn vormt.

We denken daarom na over wat er nodig is voor een aangenaam leven.
Een paar uitgangspunten zijn intussen helder: 

- Dagelijkse aanspraak, of eenvoudige toegang daartoe.
- Zelf je dag in kunnen delen. (met enige sturing om te voorkomen dat dag en nacht volledig omdraaien)
- Mogelijkheid om mee te eten van een versgekookte maaltijd.
- Schoonmaakhulp die ingekocht wordt.
- Met regelmaat een meekijker/meedenker/oplettende derde bij administratieve zaken.

En last but not least, de ruimte en mogelijkheid om eens in de zoveel tijd op pad te gaan naar een zelf te verkiezen locatie. Het 'uitstapje op maat'.

Dit klinkt heel vanzelfsprekend. Geldend voor ieder mens. En dat is het dus ook.
De meeste mensen kunnen bovenstaande ook prima organiseren zonder inmenging van instanties of overheden.
Maar juist de mensen die daar niet (goed) in slagen krijgen te maken met inmenging, die met de beste bedoelingen de verkeerde dingen regelt en de te regelen dingen niet voor elkaar krijgt, omdat de gebruikelijke zaken op een manier geregeld zouden moeten worden die volledig op maat is. En dat kan niet als je met systemen en wetten en regels en afspraken en vastomlijnde ideeën van wat 'een normaal leven' is, te maken hebt.

De definitie van een normaal leven is aan herziening toe.

Ieder leven is een normaal leven, want hoe afwijkend ook, het is het normaal van de mens die het leeft.

Wil iemand om negen uur naar bed? Dan moet dat kunnen toch?
Wil iemand bij voorkeur niet naar bed? Dan is dat toch ook denkbaar?
Wil iemand lang blijven liggen? Dan is dat toch mogelijk?
Toch is dat ingewikkeld als er persoonlijke verzorging nodig is. Het blijkt niet eenvoudig om je vrije leefwijze van 'vandaag zus en morgen zo' in te passen in een systeem dat op afspraak functioneert.
Dan heb je meer aan een flexibele huisgenoot.
Maar die is geen hulpverlener.

Zou het dan niet beter zijn als er een plek is waar meer mensen met vergelijkbare hulpvragen gezamenlijk mensen voor persoonlijke verzorging in kunnen huren? Zodat de gezamenlijke 'elke dag anders' vraag, tot de nieuwe standaard kan worden, dankzij een (of meer) flexibele zorgverleners die in vaste dienst genomen zijn van de hulpvragers?
Dat vergt organisatie.
En die organisatie kan ook een betaalde baan worden als niet alleen de hulpvraag voor persoonlijke verzorging, maar ook andere vragen om ondersteuning groepsgewijs gevraagd worden.

Vanuit een groot gebouw met diverse wooneenheden kan er dan een systeem komen waarbij de bewoners een van hen als organisator aanstellen, die alle te regelen zaken gaat regelen, op de maat van elke individuele bewoner.

Sommigen kunnen wellicht hulp bieden die anderen vragen. En zo kan er ook een ruilsysteem van wederzijdse ondersteuning ontstaan.

We denken nog hardop.
Denken jullie mee?